Niezbędnik Studenta

Osoba kierująca uczelnią i odpowiadająca za jej funkcjonowanie jako całości.

W praktyce: reprezentuje uczelnię i odpowiada za najważniejsze decyzje dotyczące jej działalności i rozwoju.

Zapamiętaj:
Rektor → cała uczelnia.

Osoba wspierająca Rektora w zarządzaniu uczelnią.

W praktyce: odpowiada zwykle za określony obszar, np. kształcenie, sprawy studenckie, rozwój lub współpracę z zagranicą.

Osoba kierująca wydziałem.

W praktyce: odpowiada za sprawy związane z organizacją kształcenia, studentami i funkcjonowaniem wydziału.

Zapamiętaj:
Dziekan → Twój wydział.

Jeden z najważniejszych organów kolegialnych uczelni.

W praktyce: zajmuje się ważnymi sprawami dotyczącymi funkcjonowania uczelni, m.in. programami studiów, regulaminami i kierunkami jej rozwoju.

Jednostka organizacyjna uczelni skupiająca określone kierunki studiów.

W praktyce: Twój kierunek należy do konkretnego wydziału, którym kieruje Dziekan.

Główny obszar kształcenia wybrany podczas rekrutacji.

W praktyce: określa, jaką wiedzę i kompetencje będziesz rozwijać podczas studiów.

Bardziej szczegółowy obszar kształcenia w ramach kierunku studiów.

W praktyce: pozwala skupić się na wybranej dziedzinie i rozwijać bardziej specjalistyczne kompetencje.

Student reprezentujący grupę lub rok w sprawach organizacyjnych.

W praktyce: pomaga w przekazywaniu informacji między studentami, prowadzącymi i administracją uczelni.

Jedno z najważniejszych miejsc dla studenta.

W praktyce: tutaj załatwisz wiele spraw związanych z dokumentami, zaświadczeniami, legitymacją i przebiegiem studiów.

Dobra praktyka:
Przed wizytą sprawdź godziny pracy i przygotuj potrzebne dokumenty.

REKTORAT – miejsce, w którym urzędują Rektor oraz władze uczelni i gdzie obsługiwane są najważniejsze sprawy związane z funkcjonowaniem całej Akademii. To tutaj zapadają decyzje dotyczące m.in. organizacji, rozwoju i kierunków działania uczelni.

Ważne:
rektorat to „centrum zarządzania” uczelnią.

Uroczyste rozpoczęcie nowego roku akademickiego.

W praktyce: oficjalne wydarzenie z udziałem władz uczelni, wykładowców, studentów i zaproszonych gości.

Uroczyste przyjęcie nowych studentów do społeczności akademickiej.

W praktyce: najczęściej odbywa się podczas inauguracji roku akademickiego.

Specjalny wykład rozpoczynający rok akademicki.

W praktyce: dotyczy zwykle ważnego, aktualnego lub inspirującego tematu.

Okres obejmujący zajęcia, sesje egzaminacyjne, przerwy i inne terminy określone przez uczelnię.

Ważne:
Rok akademicki nie pokrywa się dokładnie z rokiem kalendarzowym.

Podstawowa część roku akademickiego.

Najczęściej wyróżnia się:

• semestr zimowy,
• semestr letni.

Harmonogram wykładów, ćwiczeń i innych zajęć.

W praktyce: sprawdzaj go regularnie, ponieważ mogą pojawiać się zmiany godzin lub sal.

Protip:
Nie opieraj się wyłącznie na screenie wykonanym na początku semestru.

Forma zajęć nastawiona głównie na przekazywanie i porządkowanie wiedzy.

Najprościej:
Wykład → poznajesz temat.

Zajęcia nastawione na praktyczne wykorzystanie wiedzy.

W praktyce: rozwiązujesz zadania, analizujesz przypadki, dyskutujesz, pracujesz nad projektami lub prezentacjami.

Najprościej:
Ćwiczenia → wykorzystujesz wiedzę.

Osoba prowadząca dany przedmiot lub określone zajęcia.

W praktyce: to do prowadzącego kierujesz pytania dotyczące materiału, wymagań, zaliczenia i konsultacji.

Czas przeznaczony na indywidualny kontakt studenta z prowadzącym.

W praktyce: możesz zapytać o materiał, projekt, zaliczenie lub inne kwestie związane z przedmiotem.

Dokument zawierający najważniejsze informacje o przedmiocie.

Znajdziesz w nim m.in.:

• zakres materiału,
• efekty uczenia się,
• zasady zaliczenia,
• liczbę godzin,
• literaturę,
• liczbę punktów ECTS.

Protip:
Sprawdź sylabus na początku semestru, nie dopiero przed zaliczeniem.

Europejski system punktów przypisywanych przedmiotom.

W praktyce: punkty ECTS pokazują przewidywany nakład pracy studenta potrzebny do zaliczenia danego przedmiotu.

Ważne:
ECTS to nie ocena.

Sprawdzenie wiedzy obejmujące najczęściej część materiału.

W praktyce: może mieć formę testu, pytań otwartych lub zadań.

Potwierdzenie, że spełniłeś wymagania danego przedmiotu.

W praktyce: może mieć formę projektu, prezentacji, testu, pracy pisemnej, aktywności lub kilku elementów jednocześnie.

Końcowa forma sprawdzenia wiedzy lub umiejętności z danego przedmiotu.

Może być:

• pisemny,
• ustny,
• testowy,
• praktyczny.

Okres przeznaczony głównie na egzaminy i końcowe zaliczenia.

W praktyce: w krótkim czasie może pojawić się kilka ważnych terminów, dlatego warto wcześniej zaplanować naukę.

Dodatkowy termin egzaminu lub zaliczenia.

W praktyce: sprawdź dokładną datę, zakres materiału i zasady poprawy.

Możliwość kontynuowania studiów mimo niezaliczenia określonego przedmiotu, zgodnie z zasadami uczelni.

Ważne:
Warunek nie oznacza zaliczenia przedmiotu. Przedmiot nadal trzeba uzupełnić.

Zasady dotyczące obecności mogą różnić się zależnie od przedmiotu.

W praktyce: sprawdź możliwie szybko, czy i w jaki sposób nieobecność trzeba odrobić lub usprawiedliwić.

W praktyce: umożliwia w określonych sytuacjach realizowanie studiów według indywidualnych zasad organizacyjnych.

Ważne:
IOS nie zwalnia z realizacji programu studiów.

Czasowa przerwa w studiowaniu udzielana zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie studiów.

W praktyce: może być związana z ważną sytuacją życiową, zdrowotną, rodzinną lub zawodową.

Dzień wolny od zajęć dydaktycznych ustanowiony decyzją Rektora.

Przedmioty lub efekty uczenia się, które trzeba uzupełnić z powodu różnic między programami studiów.

W praktyce: mogą pojawić się np. przy zmianie kierunku, przeniesieniu lub wznowieniu studiów.

Możliwość powrotu na studia po ich wcześniejszym przerwaniu lub skreśleniu z listy studentów.

W praktyce: może wymagać złożenia wniosku i uzupełnienia różnic programowych.

Dokument określający najważniejsze prawa i obowiązki studenta oraz zasady przebiegu studiów.

W praktyce: jeśli masz formalną wątpliwość, właśnie tutaj warto zacząć szukać odpowiedzi.

Forma wsparcia finansowego dla studentów spełniających określone kryteria.

Ważne:
Sprawdzaj rodzaje dostępnego wsparcia oraz terminy składania wniosków.

Dokument potwierdzający status studenta.

W praktyce: może uprawniać m.in. do określonych ulg i zniżek.

Program umożliwiający realizację części studiów lub praktyk za granicą.

W praktyce: możesz studiować na uczelni partnerskiej, odbyć praktykę, rozwijać język i zdobywać doświadczenie międzynarodowe.

Forma zdobywania doświadczenia w realnym środowisku pracy.

W praktyce: pozwalają wykorzystać wiedzę ze studiów i poznać funkcjonowanie organizacji od środka.

Ważne:
Sprawdź wymagany wymiar praktyk, dokumenty i terminy ich rozliczenia.

Zajęcia przygotowujące do opracowania pracy dyplomowej lub projektu końcowego.

Końcowe opracowanie przygotowywane przez studenta, jeśli przewiduje je program studiów.

W praktyce: może mieć charakter badawczy, analityczny, projektowy lub praktyczny.

Osoba wspierająca studenta w procesie przygotowania pracy dyplomowej.

W praktyce: konsultuje temat, strukturę oraz kolejne etapy pracy.

Osoba oceniająca pracę dyplomową.

W praktyce: przygotowuje jej recenzję i ocenę.

Końcowy egzamin związany z ukończeniem studiów.

W praktyce: może obejmować pytania dotyczące kierunku studiów i pracy dyplomowej.

Końcowy etap studiów związany z pracą dyplomową i egzaminem dyplomowym. Student prezentuje najważniejsze założenia swojej pracy oraz odpowiada na pytania komisji egzaminacyjnej.

Najprościej: to finał studiów, po którym – po uzyskaniu pozytywnego wyniku – zdobywasz tytuł zawodowy.